CD-recensie

 

© Aart van der Wal, juni 2022

Vivaldi: Concerto RV 230

Scarlatti: Sonates K 25, 36, K 87, K 175

Bach: Chaconne BWV 1004 - Aria BWV 988

Guillaume Gibert (gitaar)
Studio Chiroma • 73' •
Opname: febr. & maart 2022, L'École de Musique, Tassin-la-Demi-Lune (F)

   

Een debuutalbum kan echt ‘tricky' zijn, want de muziekwereld kijkt toe en als het oordeel minder gunstig is dan verwacht kan dit het voortijdig einde betekenen van een eerder zo veelbelovende carrière. Dat het gekozen repertoire daarbij tevens een rol kan spelen ligt misschien wat minder voor de hand, maar die correlatie is er wel degelijk, zo heb ik uit meerdere bronnen mogen optekenen. Wat dit betreft is voorzichtigheid de moeder van de porseleinkast, wat tevens verklaart dat menig debuut gepaard gaat met het uitvoeren van ‘ijzeren' repertoire.

Wat ook opvalt is dat steeds meer musici de weg naar onze site hebben weten te vinden en spontaan hun nieuwste album onder de aandacht brengen. Dat houdt mede verband met de toename van eigen producties, hetzij omdat platenmaatschappijen om welke reden ook verstek laten gaan, hetzij omdat de kosten voor opname, productie en promotie onder hun banier te hoog zijn of crowdfunding buiten bereik valt.

Dit is overigens geen verwijt aan de labels, want het aantal jonge musici dat zich een plek op het podium en in de studio wil veroveren is, zo is mijn indruk, in het afgelopen decennium behoorlijk gestegen en het is uiteraard onmogelijk om ieder talent in dit opzicht te ‘bedienen'. Ook het tijdsgewricht met zijn vele economische onzekerheden, naast de toch al uitpuilende discografie speelt bij de selectie, als het er al van komt, een belangrijke rol.

De Franse gitarist Guillaume Gibert (hij bespeelt een in 2016 door Jasper Sender vervaardigd instrument) is een van de jonge musici die het heeft aangedurfd een debuut-cd uit te brengen die hem hopelijk verder op weg zal helpen in zijn loopbaan als professioneel musicus. De bewerkingen van deze barokmuziek passen in een rijke traditie zoals die in de negentiende eeuw begon bij Napoléon Coste en Francisco Tarrega. Dat Gibert zich er met volle overtuiging voor heeft ingezet blijkt wel uit zijn uiterst verzorgde spel dat tevens van muzikaal inzicht (de Chaconne!) getuigt. Dat hij tevens voor de opname en het hoesontwerp heeft getekend mag bijzonder heten. De microfoons zijn zo te horen vrij dicht bij het instrument geplaatst, wat ook de nodige bijgeluiden met zich meebrengt, maar storend is dat allerminst, terwijl de ruimte rondom wel degelijk een belangrijke rol mag meespelen. Een al met al een zeer aantrekkelijk album met de gitaar als soloinstrument.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links