CD-recensie

 

© Aart van der Wal, mei 2022

Tormento d'Amore - Ian Bostridge

Klik hier voor de inhoudsopgave

Ian Bostridge (tenor), Cappella Neapolitana o.l.v. Antonio Florio
Warner 0190295037079 • 69' •
Opname: sept. 2020, Palazzo Positano, Napels (I)

   

De Britse tenor Ian Bostridge wordt algemeen erkend als een groot zanger, maar toch hebben zijn vertolkingen mij niet altijd kunnen bekoren, laat staan overtuigen. Zijn benadering van de partituur was in mijn oren menigmaal wat al te cerebraal, alsof het interpreteren ervan eerder een intellectuele dan een muzikanteske bezigheid is. De analyse die het als het ware wint van de verbeelding. Mogelijk had die nogal intellectueel-nuchtere benadering min of meer te maken met zijn academische achtergrond: hij sloot zijn studie in Oxford af met een doctoraalscriptie, Witchcraft and its transformation c.1650-c.1750, later in boekvorm verschenen bij Oxford University Press (klik hier). Zoals hij ook de auteur is van Schuberts Winterreise - Een meesterwerk ontleed (in de vertaling van Frits van der Waa), hier door Paul Korenhof besproken.

Menige interpretatie van Bostridge is toegesneden op het bij wijze van spreken op iedere slak zout leggen, aldus nodellos de aandacht vestigend op ieder accentje, nuance, dynamische aanduiding, de syllabes onder het vergrootglas en de lettergrepen al te nadrukkelijk.

Dat het tij evenwel ook heeft kunnen keren bewijst dit nieuwe album, dat de aansprekende titel Tormento d'Amore heeft meegekregen en waarin het spaarzame wel en het vele wee van de liefde centraal staat. In de in het boekje opgenomen uitstekende toelichting van de musicoloog Dinko Fabris wordt de ontwikkeling van de opera in het zeventiende- en achttiende-eeuwse Italië onder de loep genomen. Dat is uiteraard precies wat dit programma behelst: naast sinfonia's zijn er aria's van met elkaar in die tijd rivaliserende operacomponisten die aan de verschillende prestigieuze operatheaters in Venetië en Napels naam maakten, met in de voorste gelederen Francesco Cavalli (1602-1676), die het later op moest nemen tegen aanzienlijk jongere talentvolle rivalen als Antonio Cesti (1623-1669), Francesco Provenzale (1624-1704), Giovanni Legrenzi (1626-1690), Antonio Sartorio (1630-1680) en Cristofaro Caresana (ca. 1640-1709; van hem horen we de cd-première van de aria 'Tien ferma Fortuna' uit diens Le avventure di una fede uit ca. 1675 ). Waar zich later Nicola Fago (1677-1745), Antonio Vivaldi (1678-1704) en Leonardo Vinci (1690-1730) nog bij zouden voegen. Ze zijn allen op deze cd met een aria vertegenwoordigd.

Bostridge heeft mij in dit recital zeker overtuigd, al zeg ik er wel gelijk bij dat een tenor van echt Italiaanse snit en in dit repertoire gespecialiseerd deze aria's (nog) idiomatischer zou hebben benaderd. Maar toch, de tenorstem van Bostridge is wonderschoon, hij toont zich van begin tot eind wars van maniertjes, de soms bijna smeltende lyriek is bepaald geen suikergoed en de gepassioneerde uitbarstingen overtuigen net zo als de treur- en klaagzangen over een onbeantwoorde liefde of de wanhoop over wat onherroepelijk verloren is gegaan. Bostridge interpreteert echt beeldend, vanuit de tekst buigzaam articulerend en voorzien van kleurrijk raffinement. De uitvoering van de sinfonia's en de begeleiding van de recitatieven en aria's door Cappella Neapolitana is net zo ravissant, of om het op zijn Engels te zeggen, top notch. Zo ook de opname. De gezongen teksten zijn in het Italiaans en Engels afgedrukt.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links