CD-recensie
© Aart van der Wal, november 2022 |
Natuurlijk heeft het een stevig commercieel tintje en je ziet ze misschien wel daarom steeds meer: albums gevuld met medleys, potpourri's, korte stukjes die zonder enig verband met elkaar bij elkaar zijn gesprokkeld, afkomstig uit zowel de pop- als de klassieke muziek. Het past bij de huidige tijdgeest, zou je kunnen zeggen. Ik zeg er maar gelijk bij: ik heb er niets mee, maar afgezien daarvan: de beide broers Renaud (violist) en Gautier (cellist) Capuçon weten er even goed weg mee als met het 'bloedserieuze' repertoire. Het zijn immers (Franse) instrumentalisten van groot formaat, zoals ook blijkt uit dit door Gautier cum suis met veel enthousiasme volgespeelde album waarop muzikaal niets aan te merken valt en waarvan ik hooguit kan zeggen dat smaken nu eenmaal verschillen. Voor de liefhebber is deze rijk gevulde cd zeker zijn of haar cup of tea gezien het uitvoeringsniveau en de opname. En daar wil ik het dan bij laten: de titels spreken immers voor zich. Wel zou Warner eens wat meer aandacht mogen schenken aan de inhoudstabel van de cd, want die bevat geen enkele titelinformatie. Dit kan vandaag de dag echt niet meer (en dan doel ik niet alleen op de 'rippers'). index |
|