CD-recensie

 

© Aart van der Wal, februari 2021


À Claude - Benedetto Boccuzzi

Klik hier voor het programma

Benedetto Boccuzzi (piano)
Digressione DCTT111 • 76' •
Opname: dec. 2020, Studio Digressione -Area DIG, Molfetta & Masseria dei Monelli (Conversano) (I)

   

Dit fabuleuze recital toont de veelzijdigheid van Benedetto Boccuzzi (1990, New York) als pianist en componist. Ik heb er geen idee van hoe breed en verscheiden zijn repertoire is, maar alleen al afgaande op deze cd moet dat zeer substantieel zijn. Ik leid dat vooral af aan het gemak waarmee hij deze zozeer verschillende muzikale stijlen hun volstrekt eigen gezicht heeft gegeven: ieder werk staat echt op zichzelf, wat misschien mede verklaard wordt door het feit dat hij zelf ook componist is. Het kwam zomaar spontaan in mij op: dat Boccuzzi's benadering van deze muziek sterke raakvlakken heeft met die van Benjamin Britten als pianist: alsof sprake is van een dialoog tussen twee componisten. Het is een uiterst creatief proces dat bij de luisteraar de vonk onmiddellijk doet overslaan (of dat althans zou moeten doen). Getuige te zijn van een verhalende reis die in een volmaakte vorm is gegoten en waarin een diep gelaagd expressief spectrum leidend is, tevens rijk aan – gesuggereerde! - inventie-van-het-moment (wat naar mijn gevoel ook iets zegt over de creatieve reikwijdte van Boccuzzi als improvisator).

Zijn de tempi al perfect gekozen, de tempowisselingen zelf ademen een natuurlijkheid die de strakheid van de vorm geen moment aantast. Het is in dit recital ook wat zo fenomenaal samengaat: beweging, vorm en inhoud. Dat geldt overigens niet alleen voor de muziek zelf, maar ook voor de samenstelling van het programma. Het is ‘gewoon' meesterlijk gedaan, schitterend van klank en zo boordevol finesse dat het mij aanspoorde om steeds opnieuw naar dit weergaloze spel te luisteren. Er is dat sterk ontwikkelde gevoel voor kleur, het vermogen om ook de stem van weerbarstigheid in goede banen te leiden en Boccuzzi's liefdevolle omarming van de grillige schoonheid van deze twintigste-eeuwse miniaturen, waarvan de vector duidelijk is: langs Debussy, Messaien en Takemitsu met daarin de belangrijkste rol rol weggelegd voor het miniatuur.

Een schitterend debuutalbum van Benedetto Boccuzzi, een naam om te onthouden!


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links