CD-recensie

 

© Aart van der Wal, december 2020

Cecilia Bartoli Queen of Baroque

Steffani: I Trionfi del fato: E l'honor stella tiranna
Cecilia Bartoli (mezzosopraan), I Barrochisti o.l.v. Diego Fasolis
Opname: maart 2012, Auditorio Stelio Molo, Lugano

Vinci: Alessandro nell'Indie: Quanto invidio la sorte… Chi vive amante
Cecilia Bartoli, Il Giardino Armonico o.l.v. Giovanni Antonini
Opname: maart 2009, Centro Cultural Miguel Delibes, Valladolid

Händel: Rinaldo: Lascia ch'io pianga
Cecilia Bartoli, Academy of Ancient Music o.l.v. Christopher Hogwood
Opname: november 1999, Henry Wood Hall, Londen

Broschi: Artaserse: Son qual nave
Cecilia Bartoli, Il Giardino Armonico o.l.v. Giovanni Antonini
Opname: maart 2009, Centro Cultural Miguel Delibes, Valladolid

Pergolesi: Stabat Mater: Stabat Mater dolorosa
Cecilia Bartoli, June Anderson (sopraan), Sinfonietta de Montréal o.l.v. Charles Dutoit
Opname: oktober 1991, L'Église de St. Eustache, Montréal

Vivaldi: Griselda: Agitata da due venti
Cecilia Bartoli, Sonatori de la Gioiosa Marca
Opname: juni 1998, Teatro Olimpico, Vicenza

Steffani: Niobe Regina di Tebe: Serena, o mio bel sole...Mia fiamma...Mio adore
Cecilia Bartoli, Philippe Jaroussky (countertenor), I Barocchisti o.l.v. Diego Fasolis
Opname: maart 2012, Auditorio Stelio Molo, Lugano

(A.) Scarlatti: Sedecia, re di Gerusalemme: Caldo Sangue
Cecilia Bartoli, Les Musiciens du Louvre o.lv. Marc Minkowski
Opname: februari 2005, L'Église du Liban, Parijs

Händel: Serse: Ombra mai fu
Cecilia Bartoli, Il Giardino Armonico o.l.v. Giovanni Antonini
Opname: maart 2009,
Recorded: 2009-03-24, Centro Cultural Miguel Delibes, Valladoli

Albinoni: Il nascimento de l'Aurora: Aure andate e baciate”
Cecilia Bartoli, Andrés Gabetta (violin), Sol Gabetta (cello), Cappella Gabetta
Opname: maart 2017, Evangelisch-reformierte Kirchgemeinde, Zürich

Graun: Adriano In Siria: Deh, tu bel Dio d'amore...Ov'è il mio bene?
Cecilia Bartoli, Il Giardino Armonico o.l.v. Giovanni Antonini
Opname: maart 2009, Centro Cultural Miguel Delibes, Valladolid

Steffani: Stabat Mater: Eja Mater, fons amoris… Fac, ut ardeat … Sancta Mater… Tui nati vulnerati
Cecilia Bartoli, Julian Prégardian (tenor), Daniel Behle (tenor), Franco Fagioli (counter-tenor), I Barocchisti, Coro della Radiotelevisione Svizzera o.l.v. Diego Fasolis
Opname: juni 2013, Auditorio Stelio Molo, Lugano

Caldara: Il Trionfo dell'Innocenza: Vanne pentita a piangere
Cecilia Bartoli, Les Musiciens du Louvre o.l.v. Marc Minkowski
Opname: februari 2005, L'Église du Liban, Parijs

Händel: La Resurrezione: Disserratevi oh porte d'Averno
Cecilia Bartoli, Les Musiciens du Louvre o.l.v. Marc Minkowski
Opname: augustus 2004, Salle Wagram, Parijsle Wagram, Paris

Porpora: Germanico in Germania: Parto ti lascio, o cara
Cecilia Bartoli, Il Giardino Armonico o.l.v. Giovanni Antonini
Opname: maart 2009, Centro Cultural Miguel Delibes, Valladolid

Steffani: I Trionfi del fato: Combatton quest'alma
Cecilia Bartoli, Philippe Jaroussky, I Barocchisti o.l.v. Diego Fasolis
Opname: maart 2012,
Auditorio Stelio Molo, Lugano

Händel: Rinaldo: Bel piacere
Cecilia Bartoli, Academy of Ancient Music o.l.v. Christopher Hogwood
Opname: november 1999, Henry Wood Hall, Londen

Decca 4851275 • 78' •

   

Er zullen ongetwijfeld genoeg muziekliefhebbers zijn die het zo langzamerhand wel gehad hebben met de kirrende mezzo annex sopraan Cecilia Bartoli die excelleert in de meest onwaarschijnlijke vocaal-acrobatische hoogstandjes. Anderen kunnen er ongetwijfeld geen genoeg van krijgen, getuige onder meer de altijd weer volle zalen die zij met haar gloedvolle en gepassioneerde vocalistiek maar ook vaak originele présence weet te trekken. Maar hoe het ook wordt gewend of gekeerd: Bartoli is en blijft een vocaal fenomeen.

Dat het daarbij altijd weer draait om 'haar' specifieke kunst wordt daarbij van harte voor lief genomen. Het moet dus op het podium maar ook in de studio vooral over haar gaan. Het wordt weerspiegeld in het door haar gekozen repertoire dat merendeels wordt bepaald door aria's uit de Barok en Vroegbarok waar zeker - zij het niet altijd overtuigend - expressieve kracht van uitgaat, maar die het toch vooral moeten hebben van een verbluffende virtuositeit. Zo presenteert zij die ook, met een ronduit verbijsterende plasticiteit (en ademtechniek!) Wat overigens niet wil zeggen dat zij in de langzame[r] aria's teleur zou stellen. Integendeel zelfs, al is haar legato de laatste jaren niet meer zo fraai gewelfd zoals dat vroeger was.

Bartoli heeft vooral naam gemaakt door haar vaak spectaculaire podiumoptredens en haar superieure techniek. Dat laatste bracht de onthutsende coloraturen voort die de grote Italiaanse componisten typisch voor de castraatstem hadden gereserveerd. Zij het wel met als bijkomend nadeel dat Bartoli nu eenmaal geen castraat is en dat zij door haar op haar eigen leest geschoeide zangkunst een nogal vals beeld oproept van die zo ijzingwekkende, niets ontziende castraattraditie die wij gelukkig allang niet meer kennen.

Deze Italiaanse mezzo kent wat virtuositeit betreft werkelijk geen maat. Wie dit album van begin tot eind in een ruk beluistert ontkomt mogelijk dan ook niet aan vermoeidheidsverschijnselen: dat als gevolg van die vrijwel onophoudelijke hoogstandjes het min of meer een duidelijk teveel van het goede (of kwade, het is maar hoe het wordt beschouwd) wordt. Het is meestal het gevolg van een overmaat aan 'showcase', eerder berekend op effect dan op affect. Zelfs als de vocale verrukkingen en de betovering die van deze zangkunst uitgaan, fonkelend en helder doorbreken. Want daarover geen enkel misverstand: Bartoli maakt nog steeds deel uit van de vocale wereldtop. Dit album, een compilatie van oudere opnamen, uit de periode 1991-2017, is daarvan een goed voorbeeld. Bovendien wist ze de juiste partners om zich heen te verzamelen. Ook daarvan legt deze cd getuigenis af.

Ongetwijfeld moeten de technici van Decca digitaal hebben inbegrepen, want door de wisselende akoestische omstandigheden en het tijdsverloop kon dat moeilijk anders. Dat het, gelet op de gemaakte keuzes, een versnipperd project is geworden was uiteraard onontkoombaar, maar zeker voor de Bartoli-aanhangers is dit een album dat absoluut niet mag worden gemist.

Jammer dat Bartoli met haar mezzo/sopraan (en daardoor vrij beperkte reikwijdte) door de jaren heen in haar solo-optredens zo weinig gelegen heeft laten liggen aan het verkennen van dieper gravend repertoire. Het is de virtuositeit die meestal op de voorgrond staat en dat betekent ook veel gemiste kansen. Wat overigens het unieke muzikale karakter van deze vocaliste nog eens uitdrukkelijk bevestigt!


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links