CD-recensie

 

© Aart van der Wal, maart 2024

Fandango de Sevilla

Klik hier voor het inhoudsoverzicht

Thomas Schmitt (gitaar)
Lindoro NL-3065 • 65' • (2023)

 

Achttiende-eeuwse gitaarmuziek, afkomstig uit het muziekarchief van het Huis van Navascués in het Spaanse Navarra: de bron ligt tamelijk voor de hand, mede met het oog op de grote populariteit die gitaarmuziek in die tijd in Spanje genoot. Het wemelt van de bladmuziek uit die periode, de vele archieven en bibliotheken liggen er vol mee. Omdat het zo was, was de concurrentie tussen de componisten (én de gitaristen, veelal verenigd in een en dezelfde persoon) uiteraard groot. De advertenties in de kranten, zoals in de Diario de Madrid of de Diario de Barcelona spreken wat dit betreft boekdelen: de stortvloed aan nieuwe composities die werden geïntroduceerd, maar ook de talloze gitaren van allerlei snit die werden aangeboden. Daarnaast waren er de muziekleraren en kopiisten die hun diensten aanboden. Het betekende ook elders een zeer levendige handel die zijn diepe sporen had in het Spaanse culturele erfgoed en als de voortzetting gold van een traditie waarvan de Fandango de Sevilla deel uitmaakte. Een traditie ook die, dit album toont het overvloedig aan, vervuld is van pure stilistische schoonheid en die onder de handen van een meestergitarist - en dat is de Spaanse gitarist Thomas Schmitt, van wie ik al eerder cd's besprak - tot volle wasdom komt.

De 'klassieke' (Spaanse) gitaar paart intimiteit aan bijzonder rijke en genuanceerde kleurschakeringen, zoals dat ook geldt voor de drie instrumenten die Schmitt bespeelt: twee zessnarige gitaren en een vijfsnarige gitaar. Twee ervan zijn replica's: een Lorenzo Alonso uit 1792 en een Alexandre Voboam uit 1690. Dankzij de prachtige opname komen de klankverschillen bijzonder fraai tot gelding, wat het door Schmitt gekozen programma nog eens extra afwisselend maakt.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links