Audio-apparatuur

Luxman terug van (even) weggeweest:

Luxman A-384 voor/eindversterker met buis

 

© Aart van der Wal, september 1995

 

Het Japanse Lux heeft jarenlang onder de vleugels van Audioscript een vaste en belangrijke plaats in de vaderlandse audio-branche ingenomen. Totdat Audioscript het merk 'losliet' (maar niet zonder de kopers van alle nodige nazorg, ook op termijn, te verzekeren!) en voor Lux de vaste Nederlandse grond onder de voeten leek te verdwijnen. Vorig jaar verscheen echter als een waar duveltje uit het doosje Luxman Netherlands b.v. en sedertdien zijn de produkten van Lux weer hélemaal terug. De A-384 blijkt een prima visitekaartje, die de positieve rentree alleen maar bevestigt!

Toen ik het apparaat ophaalde, kwam ik twee bekenden tegen: manager Hans van Eijk en technicus Leon Vringer (ja, men repareert en regelt af in eigen huis!). Beiden hebben namelijk een lange staat van dienst bij Audioscript achter de rug! Het bloed kruipt waar het niet gaan kan... Het enthousiasme over de Luxman-produkten was weer als vanouds en buitengewoon aanstekelijk. Ze willen er wat van maken en dat in een markt die nu niet bepaald wordt gekenmerkt door een overspannen vraag en wijdverbreid optimisme!

Buizengeluid?

Buizenexpert Jaap de Jong en eigen ervaringen hebben mij het lesje geleerd dat toepassing van buizen op zich over de kwaliteit niets zegt (er zijn geweldige transistor- en uiterst belabberde buizenversterkers). Zoals ook Hi-End geen kwaliteitscriterium zonder meer is (meestal wel een prijscriterium!) Lux heeft in haar lange historie menigmaal de buizentechniek in hybride opzet toegepast en er versterkers en cd-spelers mee uitgerust. Ook de A-384 kent weer een buis: de dubbele triode 12AU7-A, de lage-ruisversie van de 12AU7. Volgens Lux krijgt het signaal daardoor een vol en zuiver karakter en is er het voordeel van de in de buis a.h.w. ingebakken, voortreffelijke lineariteit (dat is trouwens dè eigenschap van iedere goede buizenversterker). Maar los van die buis: de gehele verdere, hier gekozen opzet is toch duidelijk die van de transistor. Het laag van de A-384 klinkt warm, pittig en droog, maar dat vond ik altijd al een in het oor springende eigenschap van vele Luxmans zónder buis. Midden en hoog zijn transparant en zonder enige scherpte. Het stereobeeld imponeert: de nieuwe, meesterlijk opgenomen (ik was erbij en het resultaat in pure klank is werkelijk fenomenaal) Sjostakovitsj VIII (Gergiev/Philips) overtuigt door de diep grommende bassen, het massale slagwerk, de pregnante solotrekjes en de zijdeachtige glans over de strijkers in de hevigste passages, dit alles in een zeldzaam nauwkeurig vastgelegde en door de A-384 vlekkeloos weergegeven akoestiek. Vergeleken met de niet meer piepjonge, maar goede Luxman LV-122 en in combinatie met uitstekende luidsprekers is er duidelijk winst in het midden/laag en de akoestische informatie. Laat ik dan maar veronderstellen dat de buis dan iets bijdraagt aan dit totaalbeeld: ik kan er mijn handen onmogelijk voor in het vuur steken! Doet het er trouwens toe? Dat zacht gloeiende buisje achter het doorzichtige frontvenstertje is trouwens ènig om te zien!

Prestaties

Phono mc én mm/cd/ld/tuner/av 1/av 2/vcr in-out/tape 1 in-out/tape 2 of vcr in-out/signal processor in-out/tv monitor en 2 paar luidsprekeraansluitingen. Tenslotte nog een bus-verbinding voor Luxman-systeembediening. Mijn liefje, wat wil je nog meer! De benoeming van de meeste ingangen mag aan de gebruiker worden overgelaten, want die is standaard 150 mV/40 kOhm. De klankregeling is weer van de bekende soort. Het vermogen is voorwaar niet misselijk: aan 8 Ohm binnen de audioband l 85, r 87 W en aan 4 Ohm l 128, r 132 W. Dan zit ik nog ruim onder het clipping point. Bij 'normaal' gebruik liggen de getallen zó ver achter de komma (0,004 %) dat de meter er krachteloos van wordt. De RIAA-correctie (uiteraard de laatste norm) laat geen grotere afwijking zien dan een fraaie 0,3 dB en verder is de frequentiekarakteristiek als voor de lineaal geschapen. De dempingsfactor stimuleert een zorgeloos bestaan en overspraak is volstrekt te verwaarlozen. Bron A komt niet door als bron B is ingeschakeld. Aan de afscherming is de nodige zorg besteed en brom is hoorbaar geheel afwezig. De ruisafstanden zijn op phono mm 84 dB, mc 61 dB, lijn 92 dB. De oversturingsgrenzen liggen comfortabel hoog en de gevoeligheid op de pick-upingang is volgens het boekje: 2,5 mV/47 kOhm en 200 uV/100 Ohm. Dankzij de aparte record selector kan naar bron A worden geluisterd, terwijl van bron B wordt opgenomen (zeker handig bij het opnemen van cassettes voor in de auto!) De afwerking is weer van het bekende, degelijke Lux-niveau met een behoorlijke voedingstrafo en goed gescheiden signaal- en aardingswegen.

Een aardigheidje

Aan de achterzijde is een Line Phase Sensor aangebracht. Daarmee kan worden gecontroleerd of de netfase goed is. Je houdt een vinger op het plaatje. Licht de LED op, dan is de fase fout en moet de lichtnetsteker worden omgedraaid. Ik had al uren met genoegen geluisterd en verdraaid, de netfase was verkeerd! Snel omgedraaid en koortsachtig opnieuw geluisterd. Enig verschil? Het zal best, maar ik hóórde het niet (anderen met een getraind oor trouwens evenmin). Voor de puur op audio gerichte tijdschriften lijkt het wèl verschil uit te maken, dus die hebben andere oren dan wij.

Afstandbediening

Alle functies inclusief die van de Luxman systeembediening worden door de bijgeleverde afstandbediening RA-373 geactiveerd. De volumeregelaar is dan ook motorgestuurd en alles werkt zoals het hoort: vlekkeloos, d.m.v. direct aansprekende en logisch geordende toetsen. Voeding d.m.v. 2 AA-batterijen.

Dagelijks gebruik

Ik heb de A-384 ruim vijf weken in combinatie met verschillende luidsprekers en gevarieerd programmamateriaal danig aan de tand gevoeld. De voornaamste indruk is die van een rustige, gemakkelijk en probleemloos functionerende versterker die geslaagde opnamen feilloos weet weer te geven en niet gevoelig is voor lage impedanties en capacitieve belastingen (elektrostaten!). En zoals goed gebruik bij Luxman-produkten in de hogere prijscategorie is ook dit concept berekend op een zeer lange levensduur zonder merkbare achteruitgang van de kwaliteit. Bovendien - en dat lijkt me altijd een hele geruststelling - is er de technische dienst van Luxman Netherlands die, als het eens nodig is, de nazorg ter hand neemt.

Slotconclusie

Een transparant midden en hoog, een pittig laag, de akoestische informatie niet onder censuur met bovendien een keur aan in- en uitgangen, elektronische prestaties waarop niets aan te merken is, een degelijke opbouw met kwalitatief goede tot zeer goede onderdelen, plus afstandbediening en vertrouwenwekkende nazorg door de importeur. Wat duurder dan de gemiddelde versterker, maar geen kruidje-roer-me-niet. Aanbevolen dus! Een puntje van kritiek: de referentienummers in de handleiding missen enige logica en dat kost nodeloos tijd bij het installeren.

_____________________________________
Importeur: Luxman Netherlands b.v., Rotterdam (010-2622808)

Prijs: f. 1700,- (minus psychologische gulden)

Beluisterd met Meridian 508, Thule IA100 en Aura VA-100 versterkers, Philips 805 DAT-deck, Philips 951 18 bits dcc-deck, TAF Cadans 5/II en B&W 802/III luidsprekers, Sony MDR-CD3000, Sennheiser HD-540 en Stax Lambda hoofdtelefoons.


index

Home  -  Actueel  -  Audio  -  Muziek  -  Video  -  Boeken  -  Links